Episode 9.3.b
>Rōma, extrā portās vīllae Collātīnī, 509 BCE<
nunc extrā portās vīllae Collātīnī stātis. Brūtus et amīcī eius nūntiōs per tōtam Rōmam mīsērunt, et iam turba circumstat. Brūtus et Collātīnus multum sanguinis in togīs habent.
(in umbrīs tēcum stat Lūcrētia, cuius oculī plēnī flammārum sunt. nōn iam trīstis est. marītum Brūtumque sine cessātiōne spectat. rīdet, sed vultus eius dūrus et īrātus est. haec fēmina tē vērē terret.)
"uxor mea, spōnsa mea, nūpta mea, Lūcrētia bona... quam amō... quam amāvī... quam Sextus Tarquinius... laesit..." Collātīnus lacrimās tenēre vix potest.
"SĒ NECĀVIT!" clāmat Brūtus.
turba furit. vōcēs hominum per locum susurrant. "Tarquiniōs, quī hoc fēcērunt, necāte!" clāmat vir. "NE-CĀ-TE! NE-CĀ-TE!" turba vāgit.
Brūtus et Collātīnus inter sē spectant, contentī. tum ad vōs sē vertunt.
"quid nunc?" rogat Brūtus. "rēx pulsus est. sed quid prō rēge pōnēmus? quōmodo hanc rem pūblicam novam aedificāre dēbēmus?"
Prompt: Advise the rebels on how to shape the future of a king-less Rome. (Think about what the Lapis taught you: what happens when one man holds too much? Brutus is asking in earnest.)
