Octāviāna diū tacuit. Bellātor ōs aperuit, sed soror manum sustulit, et frāter tacuit quoque.

"nōn dīcō tē errāre," Octāviāna dīxit. "optimātēs viās aedificāvērunt et lēgēs scrīpsērunt. hoc vērum est. et populārēs interdum bellum fēcērunt. hoc quoque vērum est."

Sinistrus nihil dīxit. exspectābat.

"sed Augustus pācem dedit et lībertātem abstulit. et Tiberius Gracchus mortuus est, et pauperēs quōs adiuvāre volēbat vērē pauperēs erant. ambae partēs et bona et mala fēcērunt. hoc concēdō."

Octāviāna Sinistrum rēctē spectāvit.

"sed ōrdō vester hoc significat: paucī dēcernunt, cēterī pārent. et cēterī nōn sciunt cūr pārent. hoc nōn est ōrdō. hoc est timor."

Bellātor sorōrem spectāvit. nōn cōnsentiēbat, sed tacēbat.

Sinistrus Octāviānam diū spectāvit. deinde caput lēniter mōvit.

"melius quam plērīque Recentiī," inquit. nōn subrīsit. "bene. sī tam sapientēs estis, hoc vōbīs dabō. signum in Britanniā est. Rōmānī Britanniam tenent, et sub Rōmānīs nōs et Mīlitēs bellum gerimus. ibi mē invenīte."

Sinistrus haesitāvit. aliquid addere volēbat, sed nōn addidit, et sē vertit.

 perge.