Recentiī oculōs aperuērunt et iterum in vīllā Sextī erant, sed aliquid mūtātum erat. āēr gravior erat quam anteā, et per fenestram odor novus veniēbat, odor ācer et malus.

Bellātor prīmus surrēxit et statim in mēnsam incurrit. pōcula cecidērunt et vīnum per pavīmentum fluēbat, sed Bellātor id nōn vīdit, quia iam ad fenestram currēbat.

"soror," inquit. "soror. spectā."

Sextus iam stābat. nōn rīdēbat, et librum in manibus nōn tenēbat, et hoc Octāviāna prīmum animadvertit. Sextus semper librum tenēbat.

"surgite," Sextus dīxit. "nunc. statim."

Recentiī per fenestram spectāvērunt.

Vesūvius, mōns quī semper suprā Pompeiōs quiētus stābat, plēnus arborum et vīneārum, nunc nōn quiētus erat. columna fūmī ē summō monte surgēbat, ingēns et ātra. in caelō lātior et lātior fīēbat, et sōl post eam pallidus erat.

Bellātor ōs aperuit sed nihil dīxit. Octāviāna manum frātris cēpit.

"dum vōs in Carthāgine erātis," Sextus dīxit, et celeriter dīcēbat, "ego legēbam. nōtam invēnī. praedecessor meus eam scrīpsit, ante multōs annōs. Gāius Cilnius Maecēnās, ante bellum Actiacum, hominēs Potentium ad Stabiās mīsit. cūr? quia ibi aliquid est. inscrīptiōnēs ibi esse dēbent, et nōs eās invenīre dēbēmus."

terra tremuit. in mēnsā, vīnum quod supererat sē mōvit et circulōs fēcit.

Sextus ad fenestram vēnit et montem spectāvit et diū tacēbat.

"sed prīmum," tandem dīxit, "ex Pompeiīs excēdere dēbēmus. nunc."

in viīs omnia mūtāta erant. cīvēs ad portum fugiēbant, et ad viās, et ad campōs. mātrēs līberīs suīs clāmābant et manūs tenēbant. mercātōrēs tabernās claudēbant. aliī nōn fugiēbant sed stābant et montem spectābant et nihil dīcēbant.

pumicēs parvī iam dē caelō cadēbant, albī et levēs. Bellātor ūnum cēpit et statim ēmīsit.

"calidus est!" clāmāvit. "soror, lapidēs dē caelō cadunt, et calidī sunt!"

"sciō," Octāviāna dīxit. "currē."

Recentiī cum Sextō per viās cucurrērunt. Sextus viam ad Stabiās sciēbat. post eōs columna maior et maior fīēbat.

 perge.