Caecilius nōn surrēxit. manum mōvit, et servus vēnit.

"valēte," Caecilius dīxit.

nihil aliud dīxit. servus Recentiōs per ātrium ad iānuam dūxit, praeter impluvium, praeter pictūrās quās Caecilius omnibus hospitibus ostendere amābat. hodiē nēmō eās ostendit.

iānitor iānuam aperuit, deinde clausit.

extrā vīllam Tiberius diū tacuit.

"aliquid dē Sinistrō vōbīs dīcere dēbeō," tandem dīxit. "ego amīcīs meīs Rōmānīs scrīpsī et dē eō rogāvī. nēmō eum cognōscit. hoc mihi nōn placet."

Recentiī plūra exspectāvērunt. Tiberius plūra nōn dīxit.

"Tiberī," Octāviāna tandem rogāvit, "īrātus es?"

Tiberius eam spectāvit.

"nōn sum īrātus," inquit. "sed pater meus vōs amābat. et hodiē in domō suā stultus vocātus est, et vōs eum vocāvistis. et nunc minus scīmus quam anteā."

deinde: "venīte. ad Sextum."

per viās ambulāvērunt et nēmō dīxit quicquam. mercātōrēs clāmābant, puerī currēbant, diēs calidus erat. sed Recentiī haec vix vīdērunt.

deinde terra tremuit.

Bellātor cōnstitit. "estne terra?" rogāvit.

nēmō respondit. Pompeiānī circā eōs ambulābant et nihil animadvertērunt.

Octāviāna respexit. Vesūvius suprā urbem stābat, viridis et quiētus. mōns eōs spectābat. hominēs nōn spectābant.

 perge ad proximum mūnus.