Episode 6.1: Quis est Sinistrus?
Caecilius surrēxit sed ad iānuam nōn vēnit. in mediō tablīnō cōnstitit.
"grātiās vōbīs agō," dīxit. "sī Caesar plūra scīre vult, ego adsum."
rīsit. sed rīsus nōn plēnus erat. aliquid in colloquiō fuerat quod eī nōn placēbat. sed quid erat? Caecilius nesciēbat, et posteā nōn iam dē eō cōgitāvit.
extrā vīllam Tiberius diū tacēbat.
"aliquid mē terret," tandem dīxit. "et nōmen eī dare nōn possum."
Recentiī eum exspectāvērunt.
"pater meus laetus est. amīcī meī laetī sunt. omnēs dē Sinistrō bene dīcunt: 'vir urbānus, vir ēgregius.' et tamen ego nocte nōn dormiō."
manūs aperuit.
"ego amīcīs meīs Rōmānīs scrīpsī et dē Sinistrō rogāvī. nēmō respondit. nōn dīxērunt 'malus est.' nōn dīxērunt 'bonus est.' nihil dīxērunt. et hoc quoque aliquid est."
"ad Sextum īre dēbēmus," Octāviāna dīxit.
"ita," Tiberius dīxit.
Recentiī cum Tiberiō per viās ambulāvērunt. diēs calidus erat, et in viīs multī hominēs erant, et omnēs negōtia sua agēbant, et nēmō ad montem spectābat.
prope forum fōns erat, et in fonte aqua quiēta stābat.
deinde aqua sē mōvit. circulōs parvōs fēcit, et iterum, et iterum.
Recentiī cōnstitērunt. terram vix sēnserant.
nēmō alius cōnstitit. nēmō aquam spectāvit.
Octāviāna respexit, ad montem. Vesūvius viridis erat et quiētus.
"vīdistīne?" Bellātor rogāvit.
"vīdī," Octāviāna dīxit.
et ambulāvērunt.
perge ad proximum mūnus.
→ Episode 6.2